Dlaczego w rekuperacji ważna jest szczelność instalacji?

Dlaczego szczelność instalacji decyduje o sprawności rekuperatora?

Bo wycieki omijają wymiennik ciepła i zaburzają równowagę przepływów.

Każdy przeciek to powietrze, które nie przechodzi przez wymiennik. Rekuperator odzyskuje mniej ciepła lub chłodu, a centrala podnosi obroty, aby utrzymać zadane przepływy. Rośnie zużycie energii i spada realna sprawność całego układu. Szczelność umożliwia prawidłowe zrównoważenie nawiewu i wywiewu. Dzięki temu rekuperator pracuje stabilnie, a odzysk ciepła jest zgodny z projektem.

Jak nieszczelne przewody wpływają na jakość powietrza w domu?

Dopuszczają niefiltrowane powietrze i przenoszą zapachy między pomieszczeniami.

Nieszczelności potrafią zassać powietrze z nieogrzewanych przestrzeni, jak strych, garaż czy szachty. Do domu wchodzą kurz, pył i alergeny z pominięciem filtrów. Może też dochodzić do mieszania strumieni. Zapachy z kuchni trafiają do sypialni, a wilgotne powietrze z łazienki rozchodzi się po domu. Równowaga ciśnień jest kluczowa, aby powietrze nawiewane było zawsze czyste i filtrowane.

W jaki sposób nieszczelności zwiększają straty energii?

Powodują obejście wymiennika i dodatkową infiltrację z zewnątrz.

Jeśli powietrze omija wymiennik, traci się energię zgromadzoną w strumieniu wywiewnym. Dodatkowo rozbalansowana instalacja tworzy podciśnienie lub nadciśnienie w budynku. To zwiększa niekontrolowane przedmuchy przez nieszczelności przegród. Efekt to większe obciążenie ogrzewania lub chłodzenia oraz gorszy komfort temperatury w pomieszczeniach.

Dlaczego wilgoć i pleśń częściej występują przy nieszczelnościach?

Bo wilgotne powietrze kondensuje na zimnych powierzchniach i w izolacji.

Przecieki w pobliżu łazienek i kuchni kierują wilgoć do kanałów i warstw izolacji. Zimą para wodna skrapla się na chłodnych fragmentach przewodów i elementach konstrukcji. Zawilgocona izolacja traci właściwości i tworzy środowisko sprzyjające rozwojowi pleśni. Szczelny kanał z ciągłą paroizolacją ogranicza ryzyko kondensacji i zawilgocenia przegrody.

Jak wykryć nieszczelności i sprawdzić szczelność kanałów?

Najpewniejsze są pomiary ciśnieniowe i przegląd wykonany przez serwis.

W praktyce warto połączyć kilka metod. Profesjonalny test szczelności kanałów przeprowadza się zgodnie z normą EN 12237 lub inną odpowiednią normą branżową, określa klasę szczelności zgodnie z projektem i dokumentuje wyniki w protokole pomiarowym. Równolegle sprawdza się równowagę przepływów i reguluje anemostaty. W diagnostyce pomagają także proste narzędzia, które wykrywają lokalne wycieki i błędy montażu.

• Próba dymna lub mgłowa do lokalizacji przecieków na złączach i trójnikach.
• Oględziny uszczelek, opasek i taśm, w tym kontrola czystości podłoża.
• Pomiary nawiewu i wywiewu oraz porównanie z projektem.
• Kontrola ciągłości paroizolacji na izolowanych odcinkach.
• Kamera termiczna przy wyraźnej różnicy temperatur.
• Słuchowa lokalizacja świstów na większych nieszczelnościach.

Jakie błędy montażowe najczęściej osłabiają uszczelnienie instalacji?

Niedokładne łączenia, złe materiały i przerwana paroizolacja.

Typowe problemy wynikają z pośpiechu albo nieodpowiednich akcesoriów. To one najczęściej otwierają drogę do wycieków i kondensacji.

• Brak fabrycznych uszczelek lub ich uszkodzenie podczas montażu.
• Użycie taśm nieprzeznaczonych do kanałów wentylacyjnych.
• Niedokręcone obejmy, brak właściwych złączek i kielichów.
• Zgniecenie lub zbyt ciasne łuki na przewodach elastycznych.
• Niezaślepione króćce i wolne otwory po wkrętach.
• Przejścia przez przegrody bez mankietów i uszczelnienia ogniowego.
• Przerwana lub niedomknięta paroizolacja na izolowanych kanałach.
• Zbyt mało punktów podwieszeń, co powoduje drgania i luzowanie złączy.

Czy nieszczelności zwiększają hałas i obniżają komfort akustyczny?

Tak, powodują świsty i wymuszają głośniejszą pracę centrali.

Przecieki tworzą lokalne zwężki i zawirowania. Słychać świst, który nasila się przy wyższych obrotach wentylatorów. Gdy instalacja traci powietrze, centrala podnosi wydajność, a hałas rośnie w całym systemie. Drgania luźnych obejm i złącz także przenoszą dźwięk do pomieszczeń. Szczelność i poprawne podwieszenia są równie ważne, jak tłumiki i ciche nawiewniki.

Jak często kontrolować instalację i co warto sprawdzać?

Przynajmniej dwa razy w roku oraz po każdej zmianie ustawień lub remoncie.

Regularny serwis utrzymuje sprawność i ciszę pracy. Warto połączyć sezonową wymianę filtrów z kontrolą szczelności i równoważeniem przepływów. Przegląd po wykonaniu instalacji, a potem cykliczne kontrole, znacząco ograniczają ryzyko awarii i wilgoci.

• Stan filtrów, czystość wymiennika i wentylatorów.
• Różnice ciśnień i zgodność przepływów z projektem.
• Uszczelki, opaski, złączki oraz mocowanie kanałów.
• Ciągłość i stan paroizolacji oraz izolacji termicznej.
• Odpływ skroplin i szczelność przy króćcach centrali.
• Odsłuch hałasu, świstów oraz wibracji przy różnych biegach.